07.11.2026 · Historia
Miasto zawdzięcza nazwę jednemu głazowi. Wyjaśniamy, co mówią o tym średniowieczne źródła.
Nazwa miasta pojawia się po raz pierwszy w żywotach Ottona z Bambergu, misjonarza, który przybył tu w 1124 roku. Jego biografowie zapisali ją różnie: Herbord pisze o civitas ducis Camina, Ebo o castrum magnum Gamin. Bulla papieska z 1140 roku podaje formę Chamin, kolejna z 1188 roku — Camyn. Ostatecznie w XIII wieku utrwaliła się forma Camin.
Kamień, który prowadził statki
Nazwę łączy się z ogromnym głazem narzutowym leżącym w korycie Dziwny — jego obwód w najszerszym miejscu sięga około 20 metrów. Głaz, nazywany Królewskim, był dla żeglarzy znakiem nawigacyjnym na drodze między Zalewem Szczecińskim a Bałtykiem. Leży na północ od Buniewic na Wyspie Chrząszczewskiej.
Od Cammin do Kamienia Pomorskiego
Przez stulecia miasto nosiło niemiecką nazwę Cammin in Pommern. Urzędową polską nazwę Kamień Pomorski ustalono 19 maja 1946 roku. Dopisek „Pomorski” odróżnia miasto od innych miejscowości o nazwie Kamień.