Pożar i odbudowa
Pierwsza wzmianka o kościele pochodzi z 1534 roku. W 1572 roku naprawiano wieżę uszkodzoną przez burzę, a w 1634 roku pożar strawił świątynię razem z wieżą i gotyckim wyposażeniem. Kościół odbudowano w 1645 roku. W 1681 roku Joachim Sellin z Wolina pokrył wnętrze malowidłami, w 1694 roku w oknach osadzono witraże, a w 1714 roku zachodnią ścianę wzmocniono przyporami. W 1750 roku świątynię poszerzono od południa i wschodu oraz dobudowano zakrystię; cztery lata później ponownie malowano wnętrze.
Duży remont przeprowadzono w 1913 roku: podniesiono ściany, naprawiono strop i założono beczkowe pseudosklepienie, odmalowano wnętrze, odnowiono polichromie wyposażenia, a wieżę obito nowymi deskami. Do końca II wojny światowej kościół służył ewangelikom. 14 października 1945 roku ks. Henryk Kulikowski poświęcił go pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, a 25 czerwca 1973 roku erygowano tu parafię.
Bryła i wnętrze
Kościół ma plan prostokąta i dwuspadowy dach z lukarną w kształcie wolego oka; okna zamknięte są półokrągło. Od zachodu stoi drewniana, oszalowana wieża na planie kwadratu z ośmiobocznym, spiczastym hełmem. Wnętrze nakrywa pozorne sklepienie beczkowe pokryte malowidłami.
Wyposażenie z XVII wieku
Historyczne wyposażenie przetrwało niemal w komplecie. Ołtarz główny i ambonę wykonali dwaj mistrzowie z Trzebiatowa: stolarz Georg Beckmann i malarz Christian Basche. W centrum ołtarza widnieje Chrystus w cierniowej koronie niosący krzyż, a nad nim zawieszono krucyfiks z XV wieku. Barokowa ambona ma schodki, baldachim i zaplecek.
Polichromie na pseudosklepieniu, stallach i ławach namalował w 1681 roku Joachim Sellin. Każda ława ma osobne drzwiczki z wizerunkami pomorskich kwiatów — zainteresowali się nimi nawet botanicy, bo pokazują, jakie rośliny rosły na Pomorzu w XVII wieku. Sellin jest też autorem obrazów, z których najokazalszy, „Sąd Ostateczny” z 1680 roku, to największy na Pomorzu obraz malowany na desce; dwa pozostałe przedstawiają Zwiastowanie i Narodzenie. Najbardziej zniszczone dzieła zastąpiono podczas remontu w 1913 roku kopiami. Na jednej z płycin empory muzycznej namalowano ówczesne wnętrze kościoła. Organy z 1885 roku zbudował szczeciński organmistrz Barnim Grüneberg; ze względu na zły stan nie są używane.
Galeria
