Historia
Pierwszy kościół w tym miejscu powstał w XIII wieku, na terenie książęcego grodu Gryfitów, z fundacji kamieńskich mieszczan. Pierwsza wzmianka o nim pochodzi z 1297 roku. W średniowieczu był miejskim kościołem filialnym katedry św. Jana Chrzciciela.
Świątynia dwukrotnie spłonęła — w 1308 i 1483 roku. W 1619 roku odbudowano ją jako luterańską kaplicę pogrzebową. W 1743 roku zniszczył ją silny sztorm na Zalewie Kamieńskim; około 1750–1755 roku kościół odbudowano w stylu barokowym. W XIX wieku służył jako szpital i magazyn.
Po 1945 roku
Po II wojnie światowej kościół zamknięto. W latach 1960–1970 wykorzystywano go do celów świeckich, a do 1993 roku działała w nim sala estradowa domu kultury. Następnie przywrócono mu funkcje sakralne — ponownie poświęcił go 8 września 1996 roku arcybiskup Marian Przykucki.
Architektura i wnętrze
Kościół wzniesiono na planie prostokąta, z trójbocznym zamknięciem od wschodu i dachem dwuspadowym. Od zachodu stoi dwukondygnacyjna wieża z hełmem krytym blachą miedzianą. W prezbiterium znajduje się obraz Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, a pod nim tabernakulum z Chrystogramem.
Galeria
